Er staat een eland in het weiland...

Vast wel, maar niet midden op de dag! Ik doe eigenlijk nooit aan 1-april grappen maar kon deze toch niet laten liggen. Mijn vrouw keek mij al enigszins vertwijfeld aan maar ging toch haar bril pakken om te kijken. De kinderen vlogen er direct helemaal in. En dat terwijl we allemaal weten dat ALS er al een eland te zien is dit hier met de schemering zal zijn, 's ochtends of  's avonds, maar niet midden op de dag!

Transportstyrelsen...

Wat kun je beter doen op 1e paasdag dan alle papieren bij ekaar zoeken voor de overschrijving van onze Nederlandse auto's op Zweeds kenteken. Dat is moeilijker dan het zo lijkt. We moeten namelijk aantonen dat we minstens een jaar eigenaar en gebruiker van de auto's zijn. De Volvo is aangeschaft op 14 januari 2012 en we zijn folkbokfört per 30 janauri 2013 dus dat gaat net. De Land Rover is van januari 2008 maar staat op naam van het bedrijf dat eind 2011 is opgeheven. Sindsdien heb ik nog een ander bedrijf gehad maar daar is de auto nooit in de boeken gekomen omdat we toch naar zweden zouden verhuizen. Nu moeten we voor de LR nog wat aan elkaar knutselen dmv groene kaarten e.d. zodat ook deze auto meer dan een jaar van mij is... En daarbij moet de auto dan weer worden ingeschreven als lätt lastbil, föremånsbil, wat zoveel betekent als dat het een bedrijfsauto is. Scheelt weer in de belasting...

Glad påsk!

Feestdagen, de kinderen genieten er altijd volop van. Ze verheugen zich op de jaarlijks terugkerende traditie's. Wat zeg je? Haasjes? Hoezo? Ja mama, met een eitje in hun buik! Eitje? Wij weten van niks hoor.... En dan morgenochtend die blije gezichten, toch haasjes met een eitje in hun buik!

 

 

(Dankjewel 'mama'!)

 

Het rustige landleven...

 

De runderen een eindje verderop zijn altijd de rust zelve. Ze staan of te eten of te herkauwen, kijken nauwelijks op of om. Zelfs de hond kan niet op enige aandacht rekenen!

Dik anderhalf jaar geleden...

Dik anderhalf jaar geleden is Yvonne al een paar dagen in Zweden geweest om op het musikkonservatoriet te kijken en kennis te maken ivm de baan waar ze nu op solliciteert. Ook toen heeft ze al een dagje meegelopen met lessen e.d.

woensdag 7 september 2011

Even geen tijd...

We zijn druk bezig met de laatste loodjes. Ons huis in nederland is bijna verkoopklaar. Dat heeft 6 maanden meer gekost dan begroot... Yvonne is nu in Zweden om te onderzoeken of er een baan in zit en ze gaat eten bij de verkoopster van ons toekomstige huis. Ik heb nog snel even Stroopwafels en Haagse Hopjes gehaald, dit in ruil voor de worteltaart, pardon morötertårtan, waar wij sinds enige tijd aan verslaafd zijn...

Moeder zit vast...

Op speciaal verzoek van Blog-lezers: moeder zit vast.

Yvonne kwam op het idee om maar eens flink te remmen, een oude reflex uit ons voormalige thuisland. Iets wat je hier in Zweden in de winter nooit doet want dan lig je zo in het bos, of in het beste geval sta je met twee wielen in de greppel die verstopt zit onder een laag van 50cm poedersneeuw. Je komt in elk geval niet meer weg.

 

 

Gelukkig hebben we twee auto's. (In Zweden moet je op het platteland twee auto's hebben) Eruit trekken met een sleepkabel had op de ijslaag geen zin dus de lier maar aangesloten.

 

(de lier, 25 meter staalkabel)

 

 

 

Om te voorkomen dat de auto weg zou glijden de achterkant aan een boom vastgemaakt.

 

 

 

Het sollicitatiegesprek.

Om 13.30 begon het sollicitatiegesprek. Ze ging zeer monter de deur uit dus het zal allemaal wel goed komen. Volgens Douwe en Annabel krijgt ze de baan gewoon. Hoezo? Nou, mama is de beste die er is!

Iedereen (alvast) bedankt voor de goede wensen, het duimen en wichelroede lopen! Lets hope for the best!

Update:

Het ging allemaal heel goed. Spelen ging goed, les geven ging goed. Dat ze Zweeds sprak was goed en dat we ruim op tijd met de taal waren begonnen strekte blijkbaar tot aanbeveling. Evenals het in de buurt wonen. De gecommiteerde (concertmeester) was verbaasd dat ze zo goed Zweeds sprak. Ze heeft er zelf een goed gevoel aan overgehouden. Op 19 13 april komt de laatste kandidaat dus dat is nog 'even' wachten op de uitslag.

Geen beren op de weg, wel een Annabel met ijsje bij Biltema....  'Vänta och se' dus maar weer!