O ja, beeldend kunstenaar...

Zo word je weer met je neus op de feiten gedrukt. Het leven is eindig. En je kunt maar beter doen wat je leuk vind want op een dag is het te laat... Een van mijn 'voorbeelden' is niet meer. Hij is slechts 73 jaar geworden. Het geeft mij weer stof tot nadenken. Wat ga ik doen...

Van de wind kun je best leven... (Wat doe jij eigenlijk voor de kost?)

Die vraag stel ik mij voornamelijk zelf. Nu Yvonne weer naar haar werk gaat en de kinderen naar school. Iedereen heeft er blijkbaar vrede mee dat ik maatschappelijk gezien weinig doe. Ik heb geen baan, wel gesolliciteerd maar niet eens uitgenodigd, het bedrijfje dat ik in Nederland had heb ik bewust niet meegenomen. En de plannen die ik had om mij een inkomen te verwerven wachten, voor zover van toepassing, nog op uitvoering. Deels is dat veroorzaakt door mijn vrouw die toevallig op het juiste moment een heel leuke en goed betalende vaste baan aan het musikkonservatoriet kreeg.

Het opvoeden van de kinderen vraagt natuurlijk ook wat tijd, naast het heen- en weer rijden naar pianoles, paardrijles, judo en als het wat wordt: boogschieten, Douwe zijn nieuwste wens. Verder heb ik Zweeds geleerd, ben naar school geweest, ook heel belangrijk. Dat ik vorig jaar op mijn elleboog ben gevallen en daardoor bijna een jaar geen spijker in een plank kon slaan heeft natuurlijk meegespeeld. Daardoor loop ik een jaar achter met het verbouwen van de containers tot werkplaats. Die werkplaats waar ik eindelijk mijn combizaagmachine kan installeren want die staat ook al sinds de verhuizing niks te doen.

Maar gedurende dat jaar heb ik ook ontdekt dat de uitdaging, het opzetten van een nieuw bedrijfje, geheel is verdwenen. Klanten die allemaal wat anders willen. Steeds weer hetzelfde verkooppraatje. Niet in de laatste plaats omdat je meer tijd kwijt bent aan alles er om heen ipv het eigenlijke werk. Misschien omdat ik geen maandelijkse hypotheek hoef op te brengen? Ons huis is betaald en we hebben geen enkele lening lopen, uitermate uniek! En de website www.terrazzo.nl staat ook al een tijdje zonder enig toezicht te draaien. De bouw in Nederland is door de crisis nog niet wat het zou moeten zijn dus hier valt niks te verdienen...

Ik heb hier wel een bedrijfje: 'Willems Snickarglädje', Willem's Houtsnijwerk. Ik sta keurig ingeschreven en heb een belastingnummer. Maar van regulier werk met een normale omzet is (nog) geen sprake. Ik schilder ons huis en bedenk mij wat een schilder zou kosten. Dat heb ik dan weer verdiend, nou ja, niet uitgegeven. Hustjänster och underhåll staat er op mijn briefpapier, nou, dat klopt dus....

Maar goed. Van de wind leven...? Ik merk dat ik door de emigratie een andere kijk op de zaken heb gekregen en dat ik nog niet weet wat ik wil gaan doen.

Huis schilderen...

Gisteren ben ik begonnen met het schilderen van het huis. Met echte Falu Rödfarg. Helaas gaat het vandaag regenen dus ik ben niet meer verder gegaan. Er was aangekondigd dat er rond 11.00 uur een flinke onweersbui zou beginnen, nu is het 14.30 en er is, behalve wat donkere bewolking (het koelt af), geen regendruppel te voelen. Jammer, want als ik vanochtend was begonnen was het nu klaar geweest. En droog. Want dat is het belangrijkste. De verf is op waterbasis en regen wordt niet op prijs gesteld!

Wat wel heel lekker is, als je er van houdt tenminste, is de geur van lijnolie die nu rond het huis hangt! Ik hoop dat de komende week wat droge dagen heeft!

Wij hoeven niet!

Maandag beginnen de scholen weer. En wij hoeven niet naar huis. Niet door Zuid-Zweden. Geen lange reis door Denemarken, geen verschrikkelijke snelwegen door Duitsland, geen laatste vervelende stukje (vanaf de grens) Nederland. Nee, na een prachtige zomer mogen wij lekker blijven waar we zijn.Op naar een mooie herfst en een winter met hopelijk veel sneeuw! Lekker de vedspis aansteken, de kakelugn volstoppen, lampjes ophangen, glögg!

Sommaren är förbi!

De zomer is voorbij. De tenten, die deze zomer goed diensten hebben gedaan, zijn ingepakt. De dagtemperatuur zakt naar onder de 20 graden en dat wil zeggen dat wij onze herfstkleding uit de kast gaan halen. Er zullen vast nog wel een paar mooie dagen komen want ik moet nog even schilderen...

Gelukkig heeft Jip het gras gisteravond nog gemaaid...

Er gaat niks boven een moddersloot!

Tegen de 30 graden, het zweet loopt met straaltjes van ons af. Maar zij hebben nergens last van...

De eerste even terug in Nederland.

Vandaag is Jip naar Nederland gevlogen. Vorig jaar was zijn vriend Steven hier te gast. We zijn benieuwd wat hij er van vindt om weer in NL te zijn. Hij is de eerste van ons gezin die na onze verhuizing naar Zweden de 'test' ondergaat. Ondanks de rampen ging hij gewoon het vliegtuig in, pragmatisch als hij is... (...). Die dingen vliegen 24/7 en soms gaat het mis. Voor het thuisfront is het nu ook makkelijk om te kijken of alles goed gaat, leve internet!

Dat begint al bij het opstijgen:

Ook onderweg is hij te volgen, zolang je het vliegtuigje ziet gaat het volgens plan (hoop je dan maar).

Ook de landing op Schiphol verloopt prima, waarmee ik de website ook onthul waar je dit op kunt volgen...

En zelfs tot aan de gate....

En welke bagageband hij moet hebben!