Hoezo, op vakantie? (2)

Waarom niet naar Nederland is de vraag.... Waar dan in nederland? In de eerste plaats niet omdat we het eigenlijk te ver vinden rijden en het is slecht voor het milieu. Maar dat laatste schijnt nog steeds geen goed argument te zijn.... Afgezet tegen wat we daar aan zullen treffen: Strand? Mh, overal zand, in je eten, in je kleren, ja, waar eigenlijk niet. Plus dat alles schreeuwend duur is. Als je op een terras gaat zitten ben je al een vermogen kwijt. En wat krijg je daar voor? Een hoop mensen die veel te hard praten, verveelde kinderen die begrijpelijkerwijs wel wat anders willen doen, wespen (ja, we hebben wel zo'n apparaat maar die werkt blijkbaar niet bij dit soort....). Verder nog wat te klagen? Ja, de file naar het strand, geen parkeerplaats te vinden. Gesjouw met spullen... Dagje Amsterdam? Haha, laat me niet lachen. Ik zou naar een paar musea willen. Kom je niet in, half Azië staat voor de ingang te wachten. Van mij mag het hoor, maar ik kom er nooit meer, echt niet. En zelfs in drenthe sta je in de file. En waarom zou ik de ene ingeslapen omgeving (waar ik nu woon) een weekje inruilen voor die andere (waar ik opgegegroeid ben)? Een dagje winkelen in Emm, Coevrn, 'Oogeveen ............. pfffff, nee hoor. Groningen dan? Ja, leuke provincie, leuke stad. Maar daar loop je de kans om als ietsvermoedende toerist plots in een sinkhole te verdwijnen. Terwijl daar toch geen Maleisiërs in hun blootje hebben staan poseren. Friesland dan? Tja, ook daar kun je je kont (of boot) niet meer keren... Nee. Nederland is te vol om weer naar terug te keren.

Hoezo, op vakantie?

Het is wel het kleinste probleem dat we hebben. Vandaag is de vakantie begonnen. Waar gaan we naar toe met vakantie? Wij wonen op vakantie las ik op de blog van Jörgen en Mariska en zo is het maar net. Ik kan kiezen waar ik wil zijn, binnen 5 minuten te realiseren.

Met of zonder honden, met of zonder familie. Een kabbelend beekje met tientallen bloemen, een meer om aan te zitten met je voeten in het water, in een dicht bos wandelen (vandaag maar even niet met al die muggen). Of lekker klussen in je vakantie? Dat kan ik hier het hele jaar door doen.

En toch heb je dat gevoel dat je ergens heen wilt. Omdat het zo hoort? Of omdat je het zo gewend bent? Dat laatste is niet het geval want we zijn als gezin al een paar jaar niet weg geweest. En hebben we daar last van? Soms. Jip omschreef het als je verheugen op de reis en waar je naar toe zal gaan. Dat verliep bij ons altijd redelijk chaotisch. Meestal vertrokken we 2 dagen later dan gepland en ik reed dan toch weer 130 (met aanhanger.... foei!) om de boot naar Ameland te halen. Want daar gingen we altijd naar toe toen de kinderen klein waren. Binnen een paar uur in een heel andere omgeving.

Kom daar in zweden maar eens om. Als ik 4 uur rijd zit ik nog steeds in het bos... Of aan zee als ik naar Gävle ga. Maar wat moet ik in Gävle.... Wat ik wel mooi vind is Jämtland. Maar dat was ook mijn eerste keus om naar toe te verhuizen. Toch maar weer naar kallsedet?

Nederland? Nee hoor, helemaal geen zin in. Veel te ver rijden ;-)

Lekker briesje!

Zo tussen de buien door is het goed toeven op Backabro. Die buien, er komt me een hoop water naar beneden, ongelofelijk. Overal staan enorme plassen en ook in de weilanden sop je door de modder.

Ik hoop wel dat het binnenkort wat minder wordt want anders groeit het gras veel te hard...

Tussenstand

Tussenstand

Staket

Staket (staokéét) is het Zweeds voor schutting. Helaas maar waar, we gaan een schutting plaatsen tussen de weg, de heg en onze 'voortuin'. De aanleiding is dat ik niet meer naar de troep van de buren wil kijken, de doorslag gaf dat we de overlast van het voorbijrazend snelverkeer, ook het gescheur van de buren met hun crossmotor, het stof van de weg en de wind die dit verplaatst wat willen indammen. Helemaal windstil moet het ook niet worden want dan komen de muggen ook feestvieren. Voor de schutting, die we gaan maken van de planken van de oude schuur  komen wat planten en ander groen. En misschien wel een paar fruitboompjes. Die stonden er ook toen we hier aankwamen. Gesneuveld.

Inderdaad, het is zomer en NU moeten alle activiteiten opgestart worden, zeker alles wat in de grond moet want voor je het weet is alles weer bevroren!

De oprit, en dus de houtcontainer, wordt ook verplaatst. Zodat de wind niet meer over het meer alle stof van de weg en de oprit ons terrein op kan blazen.  Maar daarover een andere keer meer.

De Renovatie (6)

De planken staan te wachten op hergebruik en ik ben met de sloop van het dak begonnen. En dat bestaat niet uit een enkel laagje panlatten. In Zweden kan er een fink pak sneeuw op het dak liggen en dan moet de constructie daar wel op berekend zijn. En dat houd in dat ik door 3 lagen hout heen moet, plus nog een laag houtschillen. Die houtschillen werden gebruikt om het dak winddicht te maken.

Gelukkig helpt Jip weer mee met het wegbrengen naar de stookplaats, lekker Zweeds: fikkie stoken!

Dus....